fbpx

Stres został okrzyknięty chorobą cywilizacyjną XXI wieku. To w wyniku jego odczuwania od 70 do 85 procent ludzi trafia do lekarza. Powracający stres ma niekorzystny w skutkach wpływ na nasze zdrowie. Wywołuje między innymi problemy ze snem, odżywianiem, spadkiem libido. 

Jest on obronną reakcją organizmu na różne bodźce: fizyczne, psychiczne i fizjologiczne. Bodźce te towarzyszą nam każdego dnia. I o ile odczuwanie krótkotrwałego stresu działa na nas mobilizująco, to już jego długotrwały wpływ działa wręcz destrukcyjnie. 

Najpopularniejsza opinia panującą wśród ludzi mówi, że  występowanie chorób przewlekłych, związane jest nie ze stresem a z predyspozycjami genetycznymi, zanieczyszczeniem środowiska lub występującymi w środowisku szkodliwymi mikroorganizmami. Jednak to długotrwały stres jest częstym sprawcą i kładzie cichaczem fundamenty pod wiele chorób.     

Trochę z historii: 

Pierwszy raz termin stres został zastosowany przez amerykańskiego fizjologa Waltera Cannona w 1914 roku. Nagłośniony został w latach 50. XX wieku przez endokrynologa i fizjopatologa Hansa Hugona Selye’a (uważanego często błędnie jako twórcę tej definicji). Termin ten odnosi się do różnego rodzaju odczuwalnych napięć, nacisków. 

H. Selye dowodzi, że stres to reakcja organizmu na wszystkie stawiane przed nim “żądania”.   

Organizm sygnalizuje towarzyszące stresowi wyczerpanie na różne sposoby. Często są one jednak bagatelizowane, gdyż wydają się nieistotne. 

Stres a …. 

migrena i bóle głowy; problemy z zasypianiem;  wysypka na ciele;  zwiększona potliwość; łysienie; dodatkowe kilogramy (z jednej strony możemy spotkać się z awersją do jedzenia, z drugiej zajadaniem stresu); osłabienie organizmu (przeziębienie, opryszczka); problemy z trawieniem; wrzody; odczuwanie bólu w klatce piersiowej; choroby psychosomatyczne (np. astma oskrzelowa, anoreksja, zespół jelita drażliwego, problemu z układem krążenia, reumatoidalne zapalenie stawów RZS); choroby serca;  hashimoto; depresja, nerwice; schizofrenia;  miażdżyca (prowadzi do zawału, udaru),

to tylko niektóre ze schorzeń, których początki wywodzą się z nadmiernego i przewlekłego stresu oddziałującego na nasz organizm.

Coraz więcej osób żyje w ciągłym biegu. Każdego dnia odczuwamy w naszym organizmie presję, niepewność, co prowadzi w ostateczności do przewlekłego stresu. Nie mamy chwili na odpoczynek, relaks. Wciąż brakuje nam czasu. Terminy nas gonią. Wszystko jest pilne, do zrobienia na wczoraj. 

Osoby, które przeżyły w życiu wiele trudnych sytuacji (rozwód, śmierć, choroba, utrata pracy, katastrofy naturalne, konflikty wojenne) są w większym stopniu narażone na długotrwały stres. 

Biorąc pod uwagę, że stres jest nieodłącznym elementem życia każdego z nas, możemy nauczyć się go kontrolować, lepiej nad nim panować. W ten sposób ograniczymy występowanie jego negatywnych skutków na nasz organizm. Działania te wpłyną korzystnie na nasze zdrowie. 

Aby pozbyć się stresu zacznij robić coś co lubisz, oddaj się swojej pasji. Może to być aktywność fizyczna, może to być oddanie się czytaniu, słuchaniu muzyki. Jest jednak pewien warunek – poświęć tej czynności całą swoją uwagę w danym czasie. 

Zacznij odczuwać związaną z tym przyjemność. Porozmawiaj szczerze ze swoim przyjacielem, posłuchaj relaksującej muzyki. Idź na spacer, oddaj się w ramiona przyrody. Spróbuj medytacji, jogi. Odnajdź metodę redukcji stresu, która najbardziej będzie Tobie odpowiadać. 

Kilka ciekawostek związanych ze stresem:

  • pozytywny stres nazywany jest eustresem;
  • nadmierny, destrukcyjny stres nazywany jest dystresem;
  • krótkotrwały stres może na nas działać korzystnie, odczuwając go jesteśmy wydajniejsi, wydajemy się bardziej zmotywowani, w krótszym czasie jesteśmy w stanie osiągnąć więcej. Stymuluje on do działania, jest siłą napędową;    
  • osoby zestresowane są bardziej narażone na niektóre rodzaje nowotworów;
  • wg Hansa Hugona Selye stres nie jest czymś, czego należy i czego można unikać. Całkowita wolność od stresu to śmierć;
  • długotrwały stres przyczynia się do niszczenia komórek mózgowych, co prowadzi do zaniku neuronów w hipokampie, a to powoduje problemy z pamięcią;
  • w ostatnim czasie można spotkać się z głosami, że z naukowego punktu widzenia, stresu nie ma. To wiara w jego szkodliwe działanie potrafi zabić. 

Kontynuując korzystanie z witryny, zgadzasz się na stosowanie plików cookie. Polityka prywatności, RODO

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close